Pagina's

zaterdag 11 december 2010

Van baksteen naar lava

Deze prachtig vervormde bakstenen liggen bij ons in het atelier en wilde dit graag met mijn volgers delen. Ook is dit voor mij een inspiratiebron, ik ben nu bezig met verschillende soorten klei te hoog te stoken om te kijken wat er gebeurt met de vorm.
Afhankelijk van de klei- soort (van steengoed tot porselein) kan kleimassa dusdanig sinteren dat de keramiek waterdicht wordt (porselein is boven de 1260 graden gestookt volledig gesinterd). Aardewerk daarentegen blijft altijd poreus, omdat aardewerk, wil men het volledig dicht sinteren, zijn vorm verliest of in het ergste geval vloeibaar wordt en in de ovens vastbakt. Deze bakstenen hebben waarschijnlijk in het midden gelegen van een veldoven, door de warmtestromen is het op één bepaalde plek warmer geworden en werden ze voor een deel te hoog gestookt. 
De veldoven is het vroegste type van oven. De naam verwijst naar het bakproces en wordt daarom ook wel veldbrand genoemd. Op een open veld worden de droge stenen opeengestapeld met hiertussen een reeks van tunnels (openingen) die worden opgevuld met brandstof. Bij het stoken leiden de tunnels de hitte door de bakstenen heen. Om de hitte te behouden, is de buiten- en bovenzijde bepleisterd met een mengsel van zand, klei en water. In het grootste gedeelte van de steenmassa wordt een temperatuur van 1000°C bereikt. Het centrum is duidelijk warmer dan de randen. Daardoor zijn de stenen in het midden harder gebakken en kunnen ze meer vervormingen hebben. Het bakproces duurt een aantal weken en het verloop is zeer wisselvallig.

Geen opmerkingen:

Een reactie plaatsen